يا قبل از اينكه بوده باشيد و به اين هيكل مخصوص وجود يابيد ، گاهى كك در عالم اشباح بوديد يا در علم ازلى و بعد از آنكه مىباشيد در عالم ابدان ، و توجيه اوّل روشن‌تر است ، و در هر صورت مقصود حضرت تغيير نكردن دين در زمانهاى مختلف است ( فمن اقرّ بدين اللَّه ) يعنى اعتقاداتى كه در همه اديان خداوند امر فرموده در دل و ظاهر امر به آنها معتقد باشند ( فهو مسلم و من عمل ) يعنى با اين اقرار ( بما امر اللَّه عز و جل به ) از واجبات و ترك گناهان كبيره يا اعمّ از اينها ( فهو مؤمن ) و اين يكى از معانى اسلام و ايمانست كه ذكر كرديم . 17 - محمد بن يحيى از . . . از حمران روايت كند كه از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود ، خداوند ايمان را يك درجه بر اسلام برترى داده ، هم چنان كه كعبه را بر مسجد الحرام برترى داده است « 1 » . 18 - على بن ابراهيم از . . . از مسعده بن صدقه گزارش كند كه از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود گناهان كبيره عبارتست از : نوميدى از رحمت خدا و يأس از لطف حق ، و آسوده بودن از فكر خدا ، و كشتن نفس محترمه كه خدا كشتن او را حرام فرموده ، و نافرمانى از پدر و مادر ، و خوردن مال يتيم از روى ستم ، و خوردن ربا پس از دانستن حرمت آن ، و عرب بيابانى شدن بعد از كوچ كردن باسلام ، و زن شوهردار را بزنا افكندن ، و گريز از جهاد ، كسى عرضكرد ، به نظر شما كسى كه يكى از گناهان كبيره را انجام دهد و بميرد آيا از ايمان بيرونست و عذاب و كيفر او همچون كيفر مشركين است ، يا اينكه عذابش قطع شود ؟ فرمود اگر آن گناه را حلال بداند از اسلام بيرون و كيفرش شديدترين كيفرهاست ، و اگر اعتراف كند باينكه آن گناه است و بر او حرام است و كيفر هم دارد و هرگز حلال نميشود ، عذاب او سبكتر از اولى است و فقط از ايمان بيرون ميرود ، نه از اسلام « 2 » .

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 52 . ( 2 ) كافى ج 2 ص 280 .